W 1961 roku Philip Rosenthal: syn założyciela firmy, prezes od 1958: ogłosił nowy kierunek. Rosenthal Studio Line miała być czymś w rodzaju "wydawcy dobrych rzeczy": niezależnym od stylu, otwartym na każdy kierunek pod warunkiem, że projekt jest współczesny, sprawny i funkcjonalny. Nie rewolucja technologiczna: rewolucja filozoficzna.
Wytwórnia z Selb w Bawarii, założona w 1879 roku przez Philippa Rosenthala, działała do tej pory w tradycyjnym modelu ceramicznym: wzory projektowane wewnętrznie, produkcja precyzyjna, klientela konserwatywna. Studio Line to zmienił.
Projektanci z całego świata
Pierwsze lata Studio Line to funkcjonalny modernizm z wyraźnymi wpływami skandynawskimi. Raymond Loewy i Richard Latham zaprojektowali serwis "2000": smukła, minimalistyczna forma, która stała się przebojem eksportowym. Serwis sprzedawał się przez dekady.
Lata 60. przyniosły kolejne nazwiska: Tapio Wirkkala z Finlandii, Bjørn Wiinblad z Danii. A w 1969 roku: Walter Gropius. Założyciel Bauhausu zaprojektował dla Rosenthal serwis TAC (The Architects Collaborative: nazwa jego pracowni). Półkuliste formy, bagnetowe zamknięcie dzbanka, redukcja do geometrii. Bauhaus w porcelanie. TAC stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów Studio Line i jest produkowany do dziś.
Walter Gropius był związany z Rosenthal podwójnie: zaprojektował nie tylko serwis TAC (1969), ale i budynek nowej fabryki Rosenthal w Selb-Speichersdorf (1967): obiekt który sam w sobie jest ikoną powojennej architektury przemysłowej. Rosenthal należał do pionierów wśród europejskich wytwórni ceramiki w budowaniu takiego partnerstwa między architekturą a produkcją.
Rosamunde Nairac i wazon Anemone
Rosamunde Nairac urodziła się w 1938 roku. Dzieciństwo spędziła na Mauritiusie, studia: w Royal College of Art w Londynie. Z Rosenthal współpracuje od 1966 roku.
Wazon Anemone pochodzi z lat 70. XX wieku. Biskwit: porcelana wypalona raz, bez szkliwa: daje matową, aksamitną powierzchnię. Wzór nawiązuje do anemonu morskiego: płynne, organiczne linie owijają się wokół wazonu, nakładają na siebie, tworzą relief który inaczej wygląda z każdej strony i w każdym świetle.
Forma jest nieoczywista dla wazonu: płaska, owalna, niemal kwadratowa w rzucie. To świadomy wybór: Studio Line w latach 70. odchodziło od cylindrycznych standardów. Wazon Anemone mieści kwiaty, ale sam w sobie jest obiektem rzeźbiarskim.
Jak rozpoznać autentyczny wazon Rosenthal Studio Line? Na spodzie szukaj: napisu "studio-linie" w marce (pojawia się od ok. 1972), nazwy serii (np. Anemone), numeru modelu i nazwiska lub inicjałów projektanta. Marka Rosenthal w zielonym podszkliwiu to standard: odróżnia oryginały od późniejszych kopii. Biskwit Rosenthal wyróżnia się równą, gęstą masą i aksamitną powierzchnią, którą czuć w dotyku i wadze.
Biskwit: materiał który mówi inaczej
Biskwit (bisque, biscuit) to porcelana wypalona raz, bez szkliwa. Stosowany od XVIII wieku do figurek i rzeźb: szkliwo deformowałoby drobne detale reliefów. W Studio Line biskwit stał się świadomym wyborem estetycznym: matowa powierzchnia pochłania światło zamiast je odbijać. Relief żyje w cieniu, a nie w połysku.
Biskwit Rosenthal wyróżnia się gęstą, jednolitą masą i starannością wypału: czuć to w ciężarze i dotyku. Wymaga jednak ostrożności w czyszczeniu: matowa powierzchnia jest bardziej podatna na zabrudzenia niż ceramika szkliwiona.
Wazon Anemone Rosamunde Nairac jest dostępny w naszej kolekcji.
Najczęstsze pytania
Czym jest Rosenthal Studio Line?
To program zapoczątkowany w 1961 roku przez Philipa Rosenthala, w ramach którego firma współpracowała z artystami i projektantami z całego świata.
Którzy projektanci tworzyli dla Studio Line?
Między innymi Tapio Wirkkala oraz Walter Gropius, autor serwisu TAC z 1969 roku. Ich prace zmieniły europejski design ceramiczny.
Co to jest biskwit używany w Studio Line?
To porcelana wypalona bez szkliwa, o matowej, lekko ziarnistej powierzchni, ceniona za rzeźbiarski charakter formy.
